Dit wetsvoorstel implementeert de EU-richtlijn 2024/825, over betere duurzaamheidsinformatie voor consumenten'. De richtlijn wijzigt twee bestaande richtlijnen, namelijk 2005/29/EG over oneerlijke handelspraktijken en de 2011/83/EU over consumentenrechten.
Duurzaamheid speelt een steeds grotere rol in aankoopbeslissingen, maar consumenten worden vaak geconfronteerd met claims die vaag, overdreven of onvoldoende onderbouwd zijn. Daardoor kunnen zij moeilijk beoordelen of een product werkelijk duurzaam is, en ontstaat er een markt waarin bedrijven die wél investeren in verduurzaming worden benadeeld door concurrenten die vooral investeren in marketing. Om dat te doorbreken, past ditt wetsvoorstel het Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek aan. Het maakt duidelijk dat duurzaamheidsclaims alleen zijn toegestaan wanneer ze concreet, controleerbaar en feitelijk juist zijn. Begrippen als “groen”, “milieuvriendelijk” of “klimaatneutraal” mogen niet langer zonder onderbouwing worden gebruikt, en ook claims die leunen op CO₂‑compensatie moeten helder uitleggen hoe die compensatie werkt. Dit voorstel richt zich bovendien op duurzaamheidslabels: alleen keurmerken die transparant zijn over hun criteria of afkomstig zijn van erkende certificeringssystemen mogen nog worden gebruikt, zodat consumenten niet langer worden misleid door zelfbedachte of onduidelijke labels.
Daarnaast richt dit wetsvoorstel zich op informatie over de levensduur en repareerbaarheid van producten. Consumenten hebben vaak onvoldoende zicht op hoe lang een product meegaat of óf het te repareren is, terwijl dit essentieel is voor duurzame keuzes. Het wordt daarom als misleidend beschouwd wanneer bedrijven de levensduur van een product mooier voorstellen dan die in werkelijkheid is, of wanneer zij suggereren dat een product repareerbaar is terwijl dat nauwelijks mogelijk blijkt. Ook het achterhouden van informatie over software‑updates die prestaties kunnen beïnvloeden, wordt expliciet verboden.
Deze implementatiewet staat in de bredere context van de Europese groene transitie. Door de regels voor handelspraktijken aan te scherpen en de informatieplicht van bedrijven te verduidelijken, wordt een markt gecreëerd waarin eerlijke communicatie de norm is en waarin consumenten daadwerkelijk in staat zijn duurzame keuzes te maken. Daarmee draagt het wetsvoorstel niet alleen bij aan consumentenbescherming, maar ook aan het stimuleren van echte verduurzaming in de economie.
Deze samenvatting is gebaseerd op het wetsvoorstel en de memorie van toelichting zoals ingediend bij de Tweede Kamer.
Het voorstel is in behandeling bij de Tweede Kamer.
ingediend
18 december 2025titel
Wijziging van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek in verband met de implementatie van Richtlijn (EU) 2024/825 van het Europees Parlement en de Raad van 28 februari 2024 tot wijziging van de Richtlijnen 2005/29/EG en 2011/83/EU wat betreft het versterken van de positie van de consument voor de groene transitie door middel van betere informatie en door middel van bescherming tegen oneerlijke praktijken (PbEU 2024, L 825) (Implementatiewet richtlijn betere duurzaamheidsinformatie voor consumenten)schriftelijke voorbereiding
ondertekening
- Minister van Economische Zaken
inwerkingtreding
Op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan verschillend kan worden vastgesteld.